Używane donice · Pojemniki

Przekształć używany pojemnik w projekt sadzenia

Zacznij od tego, czym pojemnik był kiedyś, a potem zdecyduj, co bezpiecznie może w nim rosnąć.

Projekt · Korytko ze skrzyni po winie

Sosnowe korytko na zioła ze skrzyni po winie

Materiał
1 sosnowa skrzynia po winie
Rozmiar
~50 × 33 × 18 cm
Narzędzia
Wiertarka, wiertło 8 mm, zszywacz
Dodatki
Wkład z włókniny, 4 nóżki do donicy
Czas
2 h + schnięcie
Po napełnieniu na mokro
~20–25 kg
  1. Naciśnij każdą deskę i narożnik końcówką wkrętaka. Miękkie, spróchniałe drewno oznacza, że zaczęła się gnilna — zamiast tego użyj skrzyni do przechowywania w suchym miejscu.
  2. Wbij lub wymień wystające gwoździe; dodaj wkręt 20 mm obok każdego luźnego połączenia.
  3. Szlifuj zadziory ręcznie, na zewnątrz, w masce przeciwpyłowej. Zostaw nadruki winnicy, jeśli ci się podobają.
  4. Zaolej zewnętrzną stronę i czoła drewna olejem do drewna zewnętrznego; pozostaw do utwardzenia na czas podany na puszce.

Najpierw poznaj historię pojemnika

Każdy używany pojemnik ma swoją przeszłość, a ta przeszłość decyduje o jego przyszłości. Puszka po ciastkach maślanych to zupełnie inny punkt wyjścia niż puszka po impregnacie do drewna, nawet jeśli po zdjęciu etykiety oba wyglądają identycznie. Zanim wyobrazisz sobie, co w nim wyrośnie, poświęć minutę na trzy pytania: co w nim było, jak się zestarzał i z czego jest zrobiony?

Drewniane skrzynie i pudła są zwykle z nieimpregnowanego drewna iglastego. Sprawdź, czy nie ma tłustych plam, chemicznego zapachu ani zielonkawego drewna impregnowanego ciśnieniowo. Drewniane palety wysyłane międzynarodowo powinny mieć znak IPPC z kłosem zgodnie z normą ISPM 15; „HT” oznacza obróbkę cieplną i to właśnie jest pożądane, natomiast „MB” oznacza fumigację bromkiem metylu i najlepiej jej unikać przy sadzeniu. Starsze podkłady kolejowe mogą być impregnowane kreozotem i nie powinny mieścić roślin jadalnych.

Metal — puszki, ocynkowane wiadra, emaliowane miski, durszlaki — jest trwały, ale przewodzi ciepło. Na balkonie od strony południowej lub zachodniej ciemna puszka może w letnie popołudnie ugotować płytkie korzenie, dlatego pomaluj ją na jasny kolor lub ustaw w cieniu większych donic. Ocynk nadaje się do roślin ozdobnych; jeśli uprawiasz zioła lub sałatę, wyłóż go wkładką.

Tworzywa sztuczne warto sprawdzić pod kątem kodu recyklingu żywicy. Kody 2 (HDPE), 4 (LDPE) i 5 (PP) to typowe wybory do uprawy; unikamy pojemników, w których były chemikalia, oraz tych, które na słońcu stały się kredowe i kruche. Ceramika powinna być glazurowana lub oznaczona jako mrozoodporna, jeśli zostaje na zewnątrz zimą.

Odpływ, który naprawdę działa

Większość problemów z donicami to zalewanie, a nie susza. Woda potrzebuje ujścia w najniższym punkcie, dlatego wierć otwory w samym dnie, a nie nisko w bokach. Dla pojemników do około 30 cm średnicy rozsądnym minimum są trzy otwory o średnicy 6–8 mm; większe korytka potrzebują ich więcej. Popularna kiedyś warstwa żwiru lub skorupek na dnie nie poprawia odpływu — zalecenia Royal Horticultural Society i glebioznawców wyjaśniają, że po prostu podnosi przesiąknięty wodą poziom wyżej, w strefę korzeni. Zamiast tego użyj ziemi przepuszczalnej.

Na balkonie odpływ ma też drugiego odbiorcę: osoby znajdujące się niżej. Ustawiaj każdą donicę na podstawce lub tacy ociekowej, podlewaj powoli i opróżniaj tace po obfitym deszczu. Podniesienie donicy na nóżkach pozwala powietrzu przepływać pod spodem, co znacznie wydłuża życie drewnianych den.

Wkładki i to, co dotyka ziemi

W przypadku drewna oddychająca wkładka z tkaniny chroni drewno przed ziemią, a jednocześnie pozwala wilgoci wyparować. Unikaj całkowitego wyłożenia wnętrza folią: woda gromadzi się między folią a drewnem i od środka gnije skrzynkę. W metalowych pojemnikach na rośliny jadalne najprostszym rozwiązaniem jest worek do uprawy z włókniny lub plastikowa donica przeznaczona do kontaktu z żywnością, umieszczona wewnątrz ozdobnej osłony — dzięki temu możesz wyjąć roślinę, żeby wyczyścić pojemnik.

Widok rozstrzelony: warstwy korytka

  1. Korpus skrzyni — boki i dno, zewnątrz zaolejowane
  2. Wzmocnienie narożników — jeden wkręt 20 mm na każde luźne połączenie
  3. Oddychająca wkładka z włókniny — przymocowana 2 cm poniżej krawędzi
  4. Otwory odpływowe — pięć × 8 mm w dnie
  5. Nóżki lub listwy — szczelina powietrzna pod dnem
  6. Taca ociekowa — chroni balkon poniżej

Ciężar i ustawienie

Mokra ziemia może ważyć prawie kilogram na litr, więc korytko o pojemności 30 litrów szybko osiąga ciężar pełnej walizki. Balkony projektuje się z limitami obciążenia, których nie da się ocenić na oko. Cięższe donice ustawiaj przy ścianie budynku, gdzie konstrukcja jest najmocniejsza, rozstawiaj je zamiast grupować, a jeśli planujesz kilka dużych pojemników, zapytaj zarządcę budynku lub właściciela mieszkania.

Lekka dekoracja a kwestie konstrukcyjne. Kilka puszek i skrzynka na podłodze to lekka dekoracja. Donice zawieszone na zewnątrz balustrady, ciężkie korytka na wspornikach lub balkon zapełniony dużymi pojemnikami to kwestie konstrukcyjne, które wymagają zgody i — w razie potrzeby — oceny wykwalifikowanego specjalisty. Nigdy nie stawiaj luźnych doniczek na poręczach ani na parapetach.

Kalendarz pielęgnacji

KiedySprawdźDziałanie
Co tydzień latemOdpływ, tace ociekoweOpróżnij tace, sprawdź, czy otwory są drożne
WiosnąDrewno, wkładka, nóżkiPonownie zaolej zewnątrz, odśwież górne 5 cm ziemi
JesieniąRdza na metalu, ryzyko mrozuPopraw farbę, przenieś ceramikę pod osłonę
Co 2–3 lataCały pojemnikOpróżnij, sprawdź dno pod kątem gnilizny lub przerdzewienia na wylot
Końcowa kontrola: czy jest gotowy do sadzenia?
  • Olej lub farba w pełni utwardzone, bez lepkiej powierzchni
  • Brak ostrych krawędzi i wystających gwoździ
  • Otwory wywiercone w dnie, a nie tylko w bokach
  • Taca na miejscu i donica ustawiona przed napełnieniem